W.E.N. HART VOL VUUR
World-Evangeisation-Network.
    Recente Tweets
    Abonneren
    Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
    Laatste reacties
    Hartelijk welkom bij de
     
    'De Woningstichting’.

    In het huis mijns Vaders zijn vele woningen (anders zou Ik het u gezegd hebben) want Ik ga heen om u plaats te bereiden en wanneer Ik heengegaan ben en u plaats bereid heb, kom Ik weder en zal u tot Mij nemen, opdat ook gij zijn moogt, waar Ik ben (Johannes 14 :  2 en 3)’.

     

    Ik had al diverse malen tevergeefs aangebeld. En net, toen ik besloten had om mijn weg maar te vervolgen, kwam de buurman aan fietsen. ‘Ze is er is niet, maar gaat u maar achterom’ riep hij.

    ‘Ja, maar als ze niet thuis is, dan heb ik er ook niets te zoeken’ antwoordde ik hem.

    ‘Ja, maar u mag er wel in, u bent toch van de Woningstichting?’ 

    Ik moest even over die vraag nadenken; ‘U bent toch van de Woningstichting?’ Blijkbaar als je van de Woningstichting bent mag je een huis in, ook al is er niemand thuis, ja, je mag zelfs achterom.

    ‘U bent toch van de woningstichting’.

    Even flitste het door me heen, ja eigenlijk heb ik als pastor, zo dacht ik, met de Woningstichting wel indirect wat te maken en antwoordde de buurman vervolgens ;  ’Ja, eigenlijk ben ik een klein beetje van een Woningstichting, alleen heb ik in mijn beroep niet zoveel met aardse woningen te maken’. 

    ‘O vroeg de man ; met wat voor woningen dan wel?’.

    Ik dacht hier ligt een uitgelezen kans ; ‘Nou, ik heb meer – wijzend naar boven - met woningen hierboven van doen’.

    Vriendelijk glimlachte hij en keek me wat medelijdend aan. Ik had niet zo het gevoel dat het direct wortel schoot, maar in ieder geval was hij erg vriendelijk en behulpzaam.

    Nadat ik mijn ‘bezoek’ weg had vervolgd kwam ik in een Verzorgingstehuis, waar de voordeur van de kamer wagenwijd open stond. Ze lag op bed en ik zag dat ze erg ziek was. ‘Ja, ik dacht niet dat ik er nog zo lang ben, ik ben ziek, oud en versleten’ zo liet ze me weten. ‘Ik wil nog wel wat leven maar als ik weggenomen wordt dan is het ook goed’.

    ‘En dan?‘ vroeg ik voorzichtig ; ‘Ach dan zal daar boven toch wel een plekje voor me zijn, dacht u ook niet?’.

    Of het zo moest zijn, even daarvoor had ik nog iemand verteld dat ik van een soort Woningstichting was. We spraken vervolgens even kort, gezien haar situatie, over die tekst uit Johannes 14 ; In het huis mijns Vaders zijn vele woningen (anders zou Ik het u gezegd hebben) want Ik ga heen om u plaats te bereiden en wanneer Ik heengegaan ben en u plaats bereid heb, kom Ik weder en zal u tot Mij nemen, opdat ook gij zijn moogt, waar Ik ben (vs. 2 en 3)’.

    Johannes 14 spreekt hier troostvolle woorden over woningen, overigens zonder kwalificatie, die bewoond mogen worden door hen die op aarde een persoonlijke geloofsrelatie met de Heiland hebben gekregen.

    Hier opent de Heiland, zo mocht ik ook haar vertellen een schoon vergezicht voor allen die hier op aarde op Hem hun vertrouwen stellen. Voor al degenen wordt het huis des Vaders, de hemel, als toekomstige, eeuwige vaste woonplaats voorgesteld.

    In dit gedeelte ligt trouwens ook de heerlijke gedachte van een hartelijk welkom geheten worden.

    Wat klinkt hieruit te midden van alle verwarring in de wereld, toch een hemelse troost.

    ‘Heb je geen zwaar beroep’ wordt mij wel eens gevraagd.

    Nu, inderdaad er zijn soms momenten dat het niet mee valt, maar dit zijn toch momenten die je voor geen goud wilt missen.

    In dienst van ‘De Woningstichting’ mensen mogen wijzen op die heerlijke woningen waar je binnen mag gaan. Ja, soms kun je het gevoel hebben in het leven dat je ‘achterom’ moet om binnen te komen, maar dan toch weten dat Jezus Zelf met wijd geopende armen daar staat, om Zijn kinderen van harte welkom te heten. 

     
    Wenmanager
    Reacties

    Een rechtzaak

    Het zal zo’n 30 jaar geleden zijn geweest toen in Zuid-Afrika een rechtszaak was tegen een moordenaar. De man stond terecht wegens moord met voorbedachten rade. Hij was op een dag het huis van het gezin binnengedrongen. Had de man en vrouw, met hun zoon mee naar buiten genomen. Hij had daar voor de ogen van de vrouw haar man en haar zoon op wrede manier om het leven gebracht, en de vrouw had hij mishandeld achter gelaten.

    De moordenaar stond aan de ene kant in de rechtszaal, de vrouw zichtbaar door het leed wat haar was overkomen aan de andere kant. De rechters waren eensluidend in hun oordeel, deze man zou levenslang krijgen voor de brute manier waarop hij anderen van het leven had beroofd. De rechter vroeg de vrouw of zij zich in dit vonnis kon vinden en of zij daar iets aan toe te voegen had. Toen ging de vrouw staan en vroeg de rechter: "Rechter zou u deze man willen toestaan dat hij mij als alleenstaande weduwe 1 maal in de week bezoekt om voor mij een steun te zijn, om zo te verzachten in de vele facetten waarin ik mijn man mis? En zou u deze man willen toestaan dat hij mij minstens 1 maal in de week bezoekt als mijn zoon, zodat ik het gemis wat is door het ontstaan door de dood van mijn zoon zo enigszins te verlichten?"

    Een golf van ontzetting ging door de zaal na de woorden die deze vrouw had uitgesproken. De moordenaar zakte vol ontzetting over de onvoorstelbare woorden die hij hoorde door de knieën. Ook de rechters waren sprakeloos door de woorden die de vrouw had gesproken.

    In de zaal zwol langzaam het lied aan:

    Genade groot, oneindig groot, genade die ik niet verdien...

     

    dit is het lied

    Genade, zo oneindig groot. Dat ik, die 't niet verdien het leven vond, want ik was dood en blind, maar nu kan 'k zien.

    Genade die mij heeft geleerd te vrezen voor het kwaad. Maar ook - als ik mij tot Hem keer dat God mij nooit verlaat.

    Want Jezus droeg mijn zondelast en tranen aan het kruis. Hij houdt mij door genade vast en brengt mij veilig thuis.

    Als ik daar in zijn heerlijkheid mag stralen als de zon, dan prijs ik Hem in eeuwigheid   ) dat ik genade vond.              )2x

    auteur onbekend

    Reacties

    De hete breinaald

     

    Een paar honderd jaar geleden werd iemand die had gestolen zwaar gestraft. Zelfs kinderen konden in de gevangenis geworpen worden als ze hadden gestolen.

    Nu was er eens een jongen die bij z'n oma woonde. Hij kon het maar niet laten om te stelen. Oma was bang dat hij in een tuchthuis zou komen. Ze bedacht een goed middel om hem af te schrikken en omdat ze toch zat te breien besloot ze:

    'Willem, als je weer steelt, dan maak ik deze breinaald heet en doe ik hem op je hand.'

    Het lijkt een heel wrede straf, maar ze had liever dat hij goed schrok door die brandwond, dan dat hij in die vieze gevangenis kwam.

    Een tijdje ging het goed, maar op een dag was het weer zover. Willem had weer gestolen.

    'Kom hier, Willem,' zei oma. Ze maakte een breinaald heet, pakte zijn hand en... wat denk je dat er gebeurde? Ze deed de hete breinaald op haar eigen hand neerkomen. De tranen van spijt sprongen Willem in de ogen. Hij heeft nooit meer gestolen.

    www.bijbelverhalen.nl

    Reacties
    Een kleine jongen van acht stond voor een schoen-winkel en staarde naar de mooie schoenen in de etalage. Hij liep zelf op blote voeten en bibberde af en toe in de kou van oktober.  Een keurig geklede dame vroeg hem waarom hij zo naar die schoenen keek. "Ik heb God gevraagd of Hij mij een paar schoenen wil geven", zei hij. De dame pakte hem bij de hand en samen gingen ze naar binnen. Ze vroeg in de winkel om vier paar sokken voor de jongen en ook een bak water, zeep en een handdoek.
    Ze nam de kleine jongen mee naar achteren, deed haar handschoenen uit, knielde bij het knulletje neer en waste z'n kleine voetjes, waarna ze die afdroogde met de handdoek.
    De bediende kwam inmiddels met de sokken. Ze vroeg het jongetje welke kleur hij het mooiste vond en toen kocht ze ook een paar schoenen. Nadat ze had betaald, gaf ze hem de overige paar sokken en zei: "Je zult je nu een stuk beter voelen" en aaide hem over zijn bol.
    Eenmaal buiten wilde ze weglopen, maar het kereltje pakte haar hand en keek naar haar op, terwijl tranen in zijn ogen stonden.
    Hij vroeg:
    " Bent u de vrouw van God?"
     
     
    Bron: Het Zoeklicht!
    Lees meer...

    De Muizenval

    Een muis keek door een barst in de muur en zag de landbouwer en zijn vrouw een postpakket openen. Wat voor lekkers zou daar wel kunnen inzitten? Met schrik om het hart zag hij wat er in het pak zak: Muizenvallen!  De muis verliet zijn uitkijkpost en snelde over het boerenerf de andere dieren tegemoet: "Er zijn muizenvallen in het huis, er zijn muizenvallen in huis!!!"

    De kip pikte graantjes van het erf, hief haar hoofd op en kakelde, "Mijnheer Muis, Dat is een ernstig probleem voor U maar wat gaat mij dat aan. U kunt doordoor in problemen komen, maar ik toch niet”. En pikte rustig verder graantjes van het erf.

    De muis snelde nu naar het schaap en snikte hevig: "Er zijn muizenvallen in het huis."  "Ik ben zo zeer droevig voor jou, Mijnhèèèr Muis, " sympathiseerde het mekkerende schaap, "maar er is niets wat ik voor je kan doen. Maar wees verzèèkerd dat je in mijn gebèèden zal zijn.”

    De muis wendde zich uiteindelijk tot de koe, maar ook die bleef meer dan rustig en antwoordde: ”Gelukkig kom ik nooit in het huis en zal ik zelf dus niet in gevaar komen, Meueueue! ”

    Zo keerde de muis uiteindelijk, het kopje hulpeloos naar beneden hangend, terug naar het huis. Niemand begreep zijn probleem. Noch aan het gekakel van de kip, noch in het sermoen van het schaap of aan het geloei van de koe had hij enige steun gevonden. Hij diende zijn lot alleen te ondergaan en zag zijn zekere dood onder ogen.

    Diezelfde nacht werd door het huis een klak gehoord, als het geluid van een muizenval die zijn prooi vangt. De vrouw van de landbouwer had het gehoord en kwam uit haar bed om te zien wat er in de val zat. Maar in het duister zag ze niet dat er geen muis in de val zat. Het was een gifslang die met haar staart in de val vastgeklemd zat. En voor de vrouw zich dat realiseerde had de slang haar genadeloos een beet toegebracht.

    De landbouwer werd gewekt door de gil en bracht zijn vrouw zo snel als hij kon naar het ziekenhuis. Maar de behandeling faalde en de vrouw vroeg om haar laatste uren thuis te mogen zijn. Met hoge koorts kwam ze terug . Nu weet iedereen dat je een zieke best behandelt met ... verse kippensoep. En zo nam de landbouwer zijn houthakkersbijl vast en vond op het boerenerf het beste ingrediënt voor kippensoep: de kip.

    Maar de koorts van zijn vrouw nam toe en ze verzwakte verder, zodat de vrienden en de buren kwamen om bij haar te waken. Om hen te eten te geven, slachtte de landbouwer het schaap.

    Uiteindelijk stierf de vrouw van de landbouwer en vele mensen kwamen van verre naar haar begrafenis. En om iedereen een waardige maaltijd te kunnen geven, besloot de landbouwer de koe te slachten zodat iedereen zonder honger weer naar huis kon na de begrafenismaaltijd.

    En de muis genoot nog lang na van de restjes.

    Lees meer...
    De boerderij
     

    Lang geleden, in een land hier ver vandaan, leefde eens een rabbi  ("leermeester" zouden wij zeggen.)
    Hij was heel vriendelijk en ook erg wijs.  Daarom kwamen de mensen graag naar hem toe als hij vertelde.  Hij gaf hun ook goede raad als ze hem een probleem voorlegden.

    Op 'n dag zat de rabbi op de helling van een prachtige groene heuvel.  Hij keek uit over een dal waardoor als een zilveren lint een riviertje stroomde. 
    Aan de overkant van het dal waren de heuvels dor, de grond gescheurd: daar begon de woestijn.
     
    "Rabbi", zeiden de mensen, "de mensen aan de andere kant van het dal hebben te weinig te eten. Wat moeten we doen?"
    "Hoe komt dat?",  vroeg de rabbi, "Werken ze niet hard genoeg?"
    "Jawel, maar de oogst is mislukt door de droogte."
    "Wel, helpen jullie ze dan.  Hier is eten genoeg: aan deze kant van de rivier liggen allemaal mooie boer-derijen met volle schuren."
    "Ja maar", antwoordden de vragenstellers, "Hoeveel moeten we geven, en hoe lang?" 
    En een ander zei: "We moeten zelf ook genoeg over houden, die boer naast mij heeft een veel grotere schuur dan ik…"
    "Ja", zei weer een ander,
    "Mijn buurman heeft veel meer over dan ik; hij is veel rijker."
    "Ja, ja ik weet", zei de rabbi, "Ik zal jullie een verhaal vertellen: luister goed!"   En hij vertelde:

    Er waren eens twee boerderijen bij elkaar in een prachtig groene landstreek. 
    Naast de boerderijen stonden voorraadschuren en erom heen lagen groene weilanden.
    De boerenfamilies en de dieren hadden een heerlijk leven. 
    Maar op een dag werd de vrede verstoord.

    De koe, de ezel, het varken, de schapen en het lammetje van de ene boer waren in het weiland, toen de haan midden op de dag luid begon te kraaien. 
    Hij riep alle dieren samen, de dieren die ik net al noemde en de kip, de eend, allemaal. 
    Alle dieren kwamen om te luisteren wat er gebeurd was.  En dat was iets verschrikkelijks.

    "De boerderij van de buurman is afgebrand! 
    Het vuur sloeg ook over naar zijn schuur en alles is afgebrand!" 
    De dieren schrokken vreselijk natuurlijk. 

    De haan vertelde verder:
    "De buurman en zijn vrouw hebben nu helemaal niets meer.
    Al hun dieren zijn verbrand
    (nu viel er een nog diepere stilte) 
    en al hun voorraad is as geworden.

    Ik vind dat wij als buurdieren moeten helpen en ik zal de hulpverlening leiden, om te zorgen dat iedereen meehelpt." 
    En alle dieren knikten, dus de haan praatte door.
     
    "De koe kan zorgen voor melk, dat kunnen ze drinken en bovendien kan er boter, room en kaas van gemaakt worden."
    En alle dieren knikten.

    "De eend en haar familie kunnen zorgen voor zachte veertjes om warme kussens en dekbedden te maken"
    En alle dieren knikten.

     "De kip kan eieren leggen dan hebben ze wat te eten."
    En alle dieren knikten.

     "Het schaap geeft wol voor kleding en warme dekens", ging de haan verder. 
    En alle dieren knikten.
     
    "De ezel kan de melk, de kussens, de eieren en de dekens vervoeren."
    En alle dieren knikten.

    "En het lam . . . eh . . . eh . . . en het lammetje kan geslacht en opgegeten worden .. . "

    Hier hield de wijze rabbi op met vertellen en keek de mensen om hem één voor één aan. 
    Iemand zei na een korte stilte:

    "Maar dat is een oneerlijke verdeling: dat lam moet zijn leven geven, terwijl de anderen er veel makkelijker vanaf komen.  Die haan helemaal, die kletst alleen maar . . ."

    "Ja," zei de rabbi, "en jullie doen precies hetzelfde: jullie praten wel een heleboel, maar als het er op aankomt wijs je alleen maar naar een ander.
    Naar God bijvoorbeeld, en je zegt dat Hij er wat aan moet doen: maar Hij heeft alles al gegeven….vandaar dat Lam in mijn verhaal.
     
    Laat ieder van jullie doen wat hij kan, en dat is veel, om die mensen te helpen daar in de woestijn. 

    Hou jezelf niet voor de gek, zoals die rare haan.  Dat is alles wat God van jullie vraagt.

    Lees meer...

    Kapers op de kust

    In 1671 reist George Fox, een gelovige schoenmaker, die niet lezen of schrijven kan, met een schip naar Amerika.

    Tegen ieder, die het maar horen wil, vertelt hij over de Heer Jezus. Ook tegen de kapitein, die bevriend met hem raakt.

    Op zekere dag zien ze een kapersschip aan de horizon verschijnen. De rovers hebben hen ook gezien en zet-ten de achtervolging in. Het zijn echt geen lieverdjes. Als ze het schip in handen krijgen, zullen ze vast en zeker alle opvarenden doden en schip en lading voor zichzelf houden. Er breek paniek uit aan boord. Dat snap je.

    'George, ' vraagt de kapitein zenuwachtig. 'Jij die zo dicht bij God leeft. Wat raad je mij aan om te doen?'

    'Laten we een gebedssamenkomst houden.' is 't rustige antwoord van de schoenmaker.

    Zoveel mogelijk mensen worden bij elkaar getrommeld en Fox leidt de bidstond. Hij wacht in alle rust op een antwoord van God, terwijl de rovers dichter en dichterbij komen.

    Na de gebedstijd zegt hij tegen de kapitein:  'Doof de lichten en stuur maar gewoon rechtuit. God zal ons redden.'

    De kapitein volgt zijn raad op en wat gebeurt er?

    Als de kapers vlakbij zijn, komt er plotseling een hevige storm, die de beide schepen uit elkaar drijft. Nooit hebben ze hen weer teruggezien.

    Dit verhaal leert ons, dat we moeten leren luisteren naar wat de Here God ons wil zeggen. We kunnen hem echt vertrouwen. Hij is toch immers onze Goede Herder?

    www.bijbelverhalen.nl

    Lees meer...
    Het beste moet nog komen
     
    Er was eens een ernstig zieke vrouw, die nog maar een paar maanden te leven had. Haar dokter vertelde haar dat ze toebereidselen moest treffen voor haar begrafenis.(Die zaken moeten we eigenlijk allemaal geregeld hebben, of je nu wel of niet ziek bent.) Ze nam dus contact op met haar voorganger om een paar dingen door te nemen. Hij noteerde welke liederen ze graag gezongen wilde hebben tijdens de rouwdienst en welke schriftgedeeltes er gelezen moesten worden en, omdat ze geen familie had, en ook in welke kleding ze begraven wilde worden.  'Ik wil dat mijn bijbel meegaat in de kist,' zei ze.
     Toen alles doorgesproken was wilde de voorganger vertrekken, maar de vrouw herinnerde zich toch nog één ding, dat voor haar heel belangrijk was. 'O, ja, pastor,' zei ze,  ' Ik wil begraven worden met een vork in mijn hand' Wat een vreemd verzoek.
    De voorganger keek haar vragend aan.  'Wat bedoelt u?' De vrouw legde het uit. Ze was haar hele leven arm geweest en had vaak in de kerk gegeten van een liefdesmaal. Het was altijd fijn geweest, maar soms was het wel eens fijner dan fijnst, want dan riep men bij het afruimen van de tafel, na het hoofdgerecht: 'Vork bij je houden.' Dan begon voor haar pas echt het feest. Het betekende, dat ze taart als toetje kreeg.  
    'Als ze zeiden 'Vork bij je houden' wist ik dat er iets heerlijks kwam.' lachte ze. 'Het was geen vanillevla, nee, iets stevigs: pudding of appeltaart met slagroom. Nu ik naar de hemel ga, wil ik ook mijn vork bij me houden, want het fijnste moet nog komen.'
    Ontroerd verliet de voorganger de doodzieke vrouw. Hij zou een hoop uit te leggen hebben in zijn afscheidspreek. Maar wat een hoopvolle boodschap. Zouden de mensen het begrijpen?
     

    Bron:onbekend

    Lees meer...
     

    Welke wolf voed jij?

    Wolf Op een avond vertelt een oude Cherokee-indiaan aan zijn kleinzoon bij het vuur over de innerlijke strijd die bij mensen van binnen gaande is…
    Hij zei:
    "Mijn zoon, deze strijd is eigenlijk een strijd tussen twee wolven die binnen in ons allemaal huizen. De ene wolf is slecht, kwaad, jaloers, afgunstig, bezorgd en heeft spijt. Hij is hebzuchtig, arrogant en heeft zelfmedelijden. Ook is hij wrevelig, heeft valse trots, voelt zich superieur en inferieur tegelijk, liegt en heeft een groot ego."
      
    "De andere wolf is goedaardig en welwillend. Hij straalt vrede, liefde, hoop, nederigheid en zachtaardigheid uit. En hij is ook vriendelijk, behulpzaam, empatisch, genereus en rechtschapen en compassioneel."
    De kleinzoon van de Cherokee indiaan zat een minuutje voor zich uit in het vuur te staren en na te denken over de woorden van zijn opa.
    Dan kijkt hij zijn opa aan en zegt: "En wie wint er opa?" Waarop de oude indiaan antwoordt: "Degene die jij te eten geeft, jongen!"
     
    (bron: Want To Know)

    Lees meer...
    Dit wil ik even zeggen : ik geloof in God, Maar dit verhaal vond ik toch echt wel vreemd eigenlijk... Maar wat vinden jullie hiervan??

    God
    Als iemand een pistool tegen je slaap houdt en hij vraagt je of je in God geloofd, wat zou je dan zeggen??
    Zeg je nee en schaam je je de rest van je leven?? Of zeg je ja, ik geloof, en sterft terwijl je voor Jezus opkomt.
    Als je nee zou zeggen, kun je dit bericht meteen maar deleten zonder hem verder te mailen of te lezen. Als je ja zou zeggen lees dan verder en stuur het door naar iedereen die je kent.

    Belangrijk: Dit is een paar jaar geleden echt gebeurd.

    Haal maar eens diep adem voordat je dit verder leest.

    Een ongelovig echtpaar hadden een dochter vam 5 jaar. Jammer genoeg hadden ze haar nooit iets verteld over God.
    Op een nacht werd het meisje wakker omdat haar ouders ruzie maakten. Ze was er getuige van dat haar vader haar moeder neerschoot en daarna zichzelf.

    Hierop werd ze overgeplaatst naar een pleeggezin waar de ouders wel geloofden.

    Ze namen het meisje mee naar de kerk en op de eerste dag op de zondagsschool zei de pleegmoeder tegen de lerares dat ze geduld moest hebben met het meisje, omdat ze nog nooit van God had gehoord.

    De zondagschoollerares hield die kleintjes op een bepaald moment een plaatje omhoog van Jezus en vroeg of iemand wist wie die Man was. Het meisje antwoordde: "Ik weet het, dat was de Man die mij vasthield in de nacht toen mijn ouders stierven."

    Als je geloofd dat dit meisje de waarheid spreekt, hoe kan je dan nog ongelovig zijn? Dit kleine kind sprak immers over iemand waar ze nog nooit over gehoord had, zij had zelfs nog nooit van Jezus gehoord en toch wist ze het zeker dat Hij het was die haar die nacht vastgehouden had.
    Ja jij ongelovige, nu kan je dit wegvagen zoveel als je wilt, maar je kan onmogelijk zeggen dat een kind zomaar kan liegen. Zeker je kan ook doen alsof het je totaal niet raakt. Maar kijk eens in je hart, als je dat durft?

    't Is vreemd he??

    Ja 't is vreemd hoe simpel mensen God soms gewoon weggooien en
    zich dan afvragen waarom de wereld naar de hel gaat

    Vreemd dat we geloven wat de kranten zeggen,
    maar niet wat de Bijbel zegt.

    Vreemd dat iedereen naar de hemel wil, ook al geloven, denken, zeggen of doen ze niet wat de Bijbel zegt.

    Vreemd dat iemand zegt "ik geloof"
    en toch nog steeds de duivel volgt.

    Vreemd, dat je duizenden 'grappen' kunt versturen,
    maar als het op mailtjes over God aankomt, het vaak niet wordt doorgestuurd

    Vreemd dat de raarste dingen op Internet te vinden zijn,
    maar dat je over Jezus vaak maar weinig kunt vinden.

    Vreemd dat als je zo'n mailtje krijgt je hem vaak niet naar iedereen in je adressenlijst stuurt omdat je niet zeker weet of die perso(nen)on niet geloofd of dat je bang bent dat die ene rare dingen van je gaat denken.

    Een Chisten op zondag is, maar een onzichtbare gelovige voor de rest van de week (Ben je aan het lachen??)

    Vreemd dat ik nu meer bezorgd ben over wat anderen van me denken dan wat God van me denkt. (ben je nu aan het denken)

    Stuur dit alleen door als je het echt meent!

    Ja, ik houd van GOD
     vind je het erg? ik niet !
    Lees meer...
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl