W.E.N. HART VOL VUUR
World-Evangeisation-Network.
    Recente Tweets
    Abonneren
    Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
    Laatste reacties
    "Zeg alstublieft fluppe wanneer ga je nu eens beseffen wie dat jij in Christus bent?" hoorde ik Laurens tegen een gemeentelid zeggen. "Het is niet te geloven hoe jij van jezelf denkt!"
    "Kan ik er wat aan doen?" riep deze geschrokken. "ik heb mezelf niet gemaakt, ik kan alleen zijn wie ik ben, een zielig hoopje as, in Gods hand."
    "Nee" zei Laurens zachter "Jij bent een koningskind, een afgezand van de Allerhoogste Koning"
    "Ja, zie je me hier staan? Een brok ellende ja, een man die niet waard is om te leven, een grove zondig mens, een overspelige die meer vrouwen heeft gehad dan heel de gemeente hier bij elkaar. Vanwaar haal je het toch dat ik gered zou zijn, dat kan immers niet, ik heb minstens de dood verdiend, niet Hij! En toch..."
    En dat had hij een beetje te luid gezegd, waarop een paar gemeenteleden naar hen kwamen, en zegden "Ja toch is het zo, En nu ben jij geheel anders Freddy, nu ben jij een man naar Gods hart, een vriend van Hem die jouw schuld gedragen heeft, en je gekocht en betaald heeft met zijn bloed. En niemand kan jou nu nog scheiden van de liefde van God vriend, niemand."
    "Hoorde je dit vriend, en dit zijn je broeders, kom trek de mantel aan die Jezus u gaf, laat hem niet liggen, hij zal je Zelfvertrouwen van Hemzelf geven, je moet hem enkel en alleen aantrekken."
     
    'Want wie is God behalve de Here, wie is een rots buiten onze God? Die God, die mij met kracht omgordt en mijn weg effen maakt.'

    Psalm 18:31-32

    Lees meer...
    "He Louis ga je vanavond mee naar de dancing? Ik ken een paar meiden die nogal 'gewillig' zijn, en een keer goed van de grond gaan is altijd meegenomen" riep zijn werkmakker. Maar Louis had pas een week daarvoor zijn hart aan de Heer gegeven en zag het nut er niet meer van in, om voor slechts enkele luttele minuten zijn eeuwig leven op het spel te zetten. Hij draaide zich om naar zijn vriend en zei. "Weet je Fernando, je weet nu dat ik mijn hart aan Jezus heb gegeven, en ja ik weet dat jouw leven nog aan deze wereld vastzit, maar eerlijk... geluk zit… niet in uitzinnige lichtzinnigheid maar in blijvende liefde."
    "Meen je dat? Mag je van je geloof niet meer uitgaan? Zeg je mag wel niks meer?"
    "Natuurlijk mag ik dat wel, ik mag alles, maar is alles nuttig? Ikzelf vind van niet, en mijn geloof verbied mij niks. Er staat in Gods woord geschreven."Alles is mij geoorloofd, maar niet alles is nuttig. Alles is mij geoorloofd, maar ik zal mij door niets laten knechten". En ik vind zelf dat het leven in die dancings, met hun drugs, drank en gemakkelijke meisjes, mij kunnen aftrekken van de ware liefde die ik nu echt gevonden heb. Daarom wil IKzelf die niet. Voortaan is God mijn God, en niets anders zal mij van Hem nog kunnen scheiden."
    "Alléé jong, gaat dat geloof dan van u zo diep dat je daarvoor al op één week tijds alles wilt opgeven?"
    "Niet alles Louis, alleen dat waarvan ik vind en weet dat Hij dit niet graag heeft, en Hij weet beter dan ik, wat goed voor me is."
    "Je laat me... ik sta van je te kijken man?"
    "Ja denk er maar eens goed over na, dan kom je misschien ook tot de uitroep...
     
    'O God, Gij zijt mijn God…Want uw goedertierenheid is beter dan 't leven...'
     
    Psalm 63:1,3 


    Lees meer...
    En daar zat hij, met de krant op tafel, een pracht van een job werd hem daarin aangeboden. Maar hij bleef rustig zitten met de armen op tafel en zijn hoofd in de handen. "Ach dat zal toch ook weer niet voor mij zijn. Ik ben toch weeral te oud" Maar zijn maatje nam de telefoon, gaf deze aan hem en zei tegen zijn depresieve vriend lachend "Zeg koerskemel. waar haal je dat nu weer vandaan? excuzes zijn dat! Wanneer ga je nu eens snappen dat ze t werk je niet in de schoot brengen. Blijf niet talmen, want een gelegenheid als wat je nu leest kan voorbij gaan. En dan zit je hier volgende maand nog te kniezen. Doe iets! Vandaag. Nu!"
    Ik dacht nog terwijl ik hem goedkeurend toeknikte aan een vers dat in de bijbel stond:
     
    'En toen Jezus bij die plaats kwam, keek Hij naar boven en zeide tot hem: Zacheus, kom vlug naar beneden, want heden moet Ik in uw huis vertoeven. En hij kwam vlug naar beneden en ontving Hem met blijdschap. En Jezus zeide tot hem: Heden is aan dit huis redding geschonken...'
    Lucas 19:5,6,9

    Ook die Zacheus was een man die de stier bij de horens vatte, en omlegde. Want hij was verlangend naar iets, en ging er gelijk mee aan de slag!


    Lees meer...
    Op een dag had mijn vrouw een speciale brief in de brievenbus gekregen die ze had opengedaan zonder mijn medeweten (wat mocht) maar ze was er diep van onder de indruk en liep het huis met bedrukt gelaat in en uit, daar ze wat ongerust was wat ik ervan zou zeggen. Maar toen ik haar teder in de armen nam vroeg ik haar, wat er scheelde, ze kreeg tranen in de ogen en zei "dat ga je niet prettig vinden". Waarop ik haar zei, "schatje wat er ook op ons afkomt, wees niet bevreesd maar Relativeer – en bid! aan alles kan God een mauw aanpassen"
    " Ja dat weet ik wel, maar toch... wel... ik ben op mijn werk ontslagen... En nu met deze crissis? We dreigen zo wel ons huis kwijt te raken?"
    Waarop ik weer zei "En dan lieverd? Het is wel niet onze schuld als dit zou gebeuren? God geeft en God neemt, alles is het Zijne, wij hebben dit slechts in bruikleen. Daarbij lieverd....

     
    'Werp uw bekommernis op de Here, Hij zal voor u zorgen, Hij zal nimmermeer toelaten, dat de rechtvaardige wankelt.'

    Psalm 55:22
     
    En nog geen halve dag later werd ons beiden een werk aangeboden waar we samen naartoe konden.
    Jammer genoeg werd ons huis in die crissistijd wel openbaar verkocht, maar ja, ik zei het al... 
    God geeft en God neemt, alles is het Zijne, wij hebben dit slechts in bruikleen.
     
    Lees meer...
    "Als al het andere faalt, zie dan op Gods genade". zei men mij ooit, toen ik een kader voor een poster aan het maken was. Maar ik had op deze woorden geen acht geslagen, en dus deed ik maar verder in eigen kunnen. Resultaat : Kompleet mislukt! (natuurlijk).
    En toen viel mijne 'Euro', ik deed beroep op de Meester timmerman en.... wat was die kader mooi!

    'Looft de Here, want Hij is goed, want zijn goedertierenheid is tot in eeuwigheid.'

    1 Kronieken 16:34

    Lees meer...
    "Sta open voor de Liefde die een einde maakt aan elke vorm van eenzaamheid" is een mooie tittel, maar daar gaat hier toch al over.
    je zou beter het bijbelvers kunnen aanhalen, dat God veel liever met de mens wandeld in innig samenzijn.
    Toen zij het geluid van de HERE God hoorden, die in de hof wandelde in de avondkoelte,
     
    Goh, wat wandelde Hij graag met de mens! (Zo ook met ons allemaal.)
    En zo wandelde ik gisteren in de avondkoelte langs de beek die bijna naast mijn huis gaat. Heerlijk toch, om zo een tijdje onder de bomen te wandelen of in een bos? Het is iets wat ik graag doe.
    Ik slenterde langs de langzaamaan voortkabbelende beek en keek naar de nog kleine tweetjes, (Eendjes). Tot ik op een bepaald moment een ouder echtpaar zag die ook van elkaars aanwezigheid aan 't genieten waren op een bankje.
    "Nu is het wel te verdragen he?" Zei ik zomaar.
    "Ja nu wel, maar daarstraks zijn we thuis haast gaan lopen, 't was binnen haast 30 graden. Veel te warm, je kan niet zitten, liggen of staan zonder te zweten. En maar drinken he! De kraan is bijna leeg" lacht hij.
    "Wonen jullie hier in de wijk?"
    "Ja ginds in die andere straat, we hebben dezelfde woning als die daar" wees hij aan.
    "Ja ken ik, ik woon in het derde huis. Mag ik naast jullie even plaatsnemen?"
    "Zeker kom maar" en maakten wat meer plaats.
    Ik nam plaats en we geraakten aan de praat, waarop hij mijn naam vroeg, "dat is gemakkelijker hé?"
    "Zeg maar 'Florent'" zei ik.
    "Maar... Neem me niet kwalijk he, maar fluisteren ze hier in de wijk dan geen andere naam over jou?"
    "Dat kan best zijn" lachte ik, wetende wat hij ging zeggen "Maar hoe is die dan?"
    "Zeggen ze hier niet over jou dat je 'Jezus' heet?"
    "Ja klopt wel, maar dat is voor mij teveel eer, ik dank mijn leven aan Hem, Zeer zeker wel. Maar als ze bedoelen dat ze 'Jezus' in me zien, dan ben ik erg blij"
    "Maar dan wil ik je toch wel wat vragen"
    "En ik ook!" zei z'n vrouw "want feitelijk interesseert mij dat fel...
    Ja gelijk heb je" keerde haar man zich naar haar en terug naar mij "Wij hebben al zoveel van u gehoord. En ik moet zeggen, soms ben ik verwonderd geweest door de reactie dat je steeds hebt gegeven jegens die geweldadige gebuur van u, ik had hem al lang ..."
    "O maar, je moet mij niet bewonderen hoor, want dat heb ik niet gedaan, dat is het werk van Jezus, niet van mij, ik heb mijzelf zelfs nog nooit moeten verdedigen, en atijd was het iemand anders die tussen mij en hem kwam, Hij zende altijd iemand."
    "Maar hoe kan dat?" vroeg hij
    "Daar is maar één goed antwoord op"
    "Welk dan?"
    "Ach dat ga je niet geloven!"
    "Vertel het toch maar..."
    "Kijk een woord van God zal nooit ledig naar Hem teruggaan, het zal altijd doen waarvoor Hij het zend. Maar de mens moet ernaar grijpen, het werkt niet als de mens met zijn handen zo in zijn schoot blijft zitten."
    "Hoezo?"
    "Ik bedoel, hij kan beter zijn handen in aanbidding naar Hem opheffen, vanwaar zijn hulp dan zal komen. Kijk als ik nu tegen u zeg, dat je 100 euro krijgt als je naar mij thuis komt, blijf je dan zitten?"
    "Nee, ik kom hoor!" lachte hij (groen)
    "Maar allé gij?? dan moet je je handen toch ook uitstrekken om dit te aanvaarden? Maar Gods woord is vele malen krachtiger. En nu het waarom ik altijd kalm bleef. Ik heb ooit van Hem een woord gekregen... En daar hou ik me aan vast."
    "Welk dan?"
    Ik nam mijn klein zakbijbeltje ter hand en zei, Hier staat het, 
    11 Gij, ellendige, door storm voortgedrevene, onge-trooste, zie, Ik leg uw stenen in blinkend erts, Ik grondvest u op lazuurstenen, 12 Ik maak uw tinnen van robijnen, uw poorten van karbonkelstenen en uw gehele omwalling van edelsteen. 13 Al uw zonen zullen leerlingen des HEREN zijn, en het heil uwer zonen zal groot zijn; 14 door gerechtigheid zult gij bevestigd worden. Weet u verre van onderdrukking, want gij hebt niet te vrezen, en van verschrikking, want zij zal tot u niet naderen. 15 Valt men heftig aan, dan gaat dat van Mij niet uit; wie u aanvalt, zal over u vallen. 16 Zie, Ik ben het, die de smid geschapen heb, welke het kolen-vuur aanblaast en naar zijn kunst het wapen vervaar-digt, maar Ik ben het ook, die de verderver geschapen heb om te vernielen. 17 Elk wapen dat tegen u gesmeed wordt, zal niets uitrichten, en elke tong die zich voor het gericht tegen u keert, zult gij in het ongelijk stel-len. Dit is het deel van de knechten des HEREN en hun recht van Mijnentwege, luidt het woord des HEREN.
    En Gods woord heb ik altijd geloofd, hij leeft nu nog altijd hoor, en Hij is nog nooit veranderd.
    Ik snap je... en wij hebben stof genoeg om over na te denken... maar mogen wij als we nog vragen hebben die aan jou komen stellen?
    Ongelegen komt nooit iemand. En mijn deur staat dag en nacht voor iedereen open, s'nachts zal je dan wel wat langer moeten bellen, maar ik veronderstel dat je liever savonds komt? ik zal blij zijn je vragen vanuit Gods woord te mogen beantwoorden. Want...
    'Hij is de vader der wezen en de rechter der weduwen, God in zijn heilige
    woning…'

    Psalm 68:5
    Lees meer...
    een lied wat ik als kind vroeger ook graag hoorde, en wat ik grijs draaide, was http://www.youtube.com/watch?v=82ETSM59Nqg Maar toen ik een seconde later, na mijn zondaarsgebed, hieraan dacht, brak ik en barste ik uit in luid geween.
    Ja, Eindelijk, ja eindelijk had ik Hem gevonden.
    Nee niet ik, maar Hij vond mij. Hij had al al die jaren naar mij geroepen, en het moet pijnlijk zijn geweest voor Hem, dat ik nooit geluisterd had.
    Het kwam mij zelfs voor, dat Hij wel veel meer moet gehuild hebben dan ik, toen ik zo tegen Hem tekeer ben gegaan, en steeds weer zo zwaar zondigde.
    Want daar kan mij niemand meer vanaf brengen, ook al ervaar ik me eens zo slap als een vod. Ik hoor nog steeds Zijn woord die ochtend ...
    Toen kwam Ik voorbij u, en Ik zag u trappelen in het bloed van uw geboorte en Ik zeide tot u, in uw bloed: leef; ja, Ik zeide tot u, in uw bloed: leef. 7 Ik deed u opgroeien als het veldgewas, gij groeidet op en werdt groot
    en toen ik op een dag echt bang werd, zei Hij :
     Niemand zal voor u standhouden al de dagen van uw leven; zoals Ik met Mozes geweest ben, zal Ik met u zijn; Ik zal u niet begeven en u niet verlaten.
    En ik heb voor mezelf besloten om mij hier altijd aan vast te houden, wat er ook gebeuren kan, want...
    ...in dit alles zijn wij toch meer dan overwinnaars door Hem, die ons heeft liefgehad. 38 Want ik ben verzekerd, dat noch dood noch leven, noch engelen noch machten, noch heden noch toekomst, noch krachten, 39 noch hoogte noch diepte, noch enig ander schepsel ons zal kunnen scheiden van de liefde Gods, welke is in Christus Jezus, onze Here.
     
    wat is 't? heb ik gelijk of heb ik gelijk?
     
    Lees meer...
    "Moeilijke situaties zijn doorgangswegen en geen doodlopende straat." zei de voorganger van een bepaalde gemeente. "en als je mizerie krijgt moet je blijven bidden dat God de situatie in je leven veranderd"
    Maar ik dacht, "wat kan die toch makkelijk praten, en hoe moeten deze dan met vier kinderen rondkomen? Zeker staat er geschreven :
     
    'Heeft iemand onder u leed te dragen? Laat hij bidden… En het gelovige gebed zal de lijder gezond maken, en de Here zal hem oprichten…'

    Jacobus 5:13,15
    Maar wat als deze honger hebben, en wat als de financiële toestand zo belabbert was dat ze zich nog geen medicijnen konden aanschaffen? Want dit was zo.
    Nee ik was er niet gerust in, en sprak daarom (op een stemmetje in mijn hart) in die week een gezinslid aan.
    "Jefke, ik denk dat jij deze week lekker gegeten hebt, is het niet?"
    Maar die jongen keek me eens aan, waarop ik hem vroeg of "hij niet lekkere frietjes met frikadel en daarna een lekkere frisco luste? Nee zeker he, dat vind je zeker niet lekker?"
    Waarop de jongen hevig ja-knikte maar toen hij zijn papa zag komen zei, "Ik denk niet dat ik van mijne papa dat mag."
    Doch zijn vader hoorde dit en vroeg, "en wat zal je niet mogen gij deugnietje van mij?"
    "Ja Fleurent hier vroeg of ik bij hen mocht komen, omdat hij frietjes gaat bakken met een frisco papa."
    "Dat kan hij niet, frietjes bak je met vet of olie schat"
    Ik keek hem aan en hij pinkte me een oogje.
    Waarop ik hem vroeg "of hij met zulk prachtig weer geen zin had om met zijn gezin eens op bezoek te komen, omdat we dan samen een fijne namiddag konden doorbrengen... Misschien kunnen we ook een barbeknoei met de kinderen doen" zei ik lachend.
    Hierop stemde hij toe, en die dag zag ik hun en mijn kinderen in de tuin ravotten als nooit tevoren. We hadden er zelf plezier in.
    Maar eenmaal aan tafel hoorde ik van hun droevig bestaan door toedoen van de kleinste.
    Zijn vrouw had net een zware vrouwelijke operatie achter de rug, en was nog herstellende, maar binnen vier dagen moest ook zijn oudste onder het mes voor een liesbreuk.
    Doch even later hoorde ik nog iets ergers, de kleinste deed zijn mondje open en zei, "das lang geleje he papa dat wij nog frietjes hebben gegeten, krijgen we deze week ook eens frietjes papa?" waarop de moeder geraakt door deze klacht begon te wenen...
    Mijn vrouw nam haar in de armen en keek me met ogen aan alsof ze zeggen wilde, "wat nu? help!!"
    Doch ik was het moe geworden, al meer dan 6 maand zaten deze mensen te bidden voor uitkomst. Doch ik weet, dat bidden helpt, dat zeker! Want
    Hij deelt uit, Hij geeft aan de armen, zijn gerechtigheid houdt voor immer stand, zijn hoorn verheft zich in ere.
    Maar als de mensen niet gaan reageren op Gods stem, of Deze zelfs negeren dan zal het ook bij hen niet goed gaan.
    Er staat ook geschreven
    De ellendigen en de armen zoeken naar water, maar het is er niet, hun tong verdroogt van dorst; Ik, de HERE, zal hen verhoren; Ik, de God van Israël, zal hen niet verlaten.
     
    Die dag kon ik hen bemoedigen om mijn best te doen en naar Hem te luisteren op welke weg Hij me ook brengen zou. Stopte haar iets in de hand en hadden nog een fijne tijd.
    Daags nadien na mijn gebed contacteerde ik diverse adressen van instanties die voedsel en hulpgoederen aan huis brachten. Plus alle gemeenteleden die het hart op de juiste plaats hadden, die ook dadelijk begonnen met een inzameling. Die ze ook diezelfde dag nog naar hen brachten, en vertelden dat ze dit naar beste weten mochten gebruiken.
    En slechts één klein jaar later dankten dit gezin om de maandelijkse inspanning wat de gemeente gedaan had, maar nu was dit niet meer nodig.
    Wij konden daarna een geweldige dankoffer aan de Heer brengen en samen zongen wij dit lief uit volle borst.
    Die voorganger heeft nog 4 maand uitgedaan.
     



    Lees meer...
    Gisteravond nam ik mij een lekker verfrissend bad, en met een smyle van oor tot oor stond ik zo eens voor de spiegel. Ik keek eens effe goed naar mezelf, keek naar al die porieën, naar de lijnen in mijn handen, mijn naden, mijn nagels, mijn geslacht, mijn achterste, en ja zelfs mijn voeten, kortom, het is waar wat er geschreven staat
    Ik loof U, omdat ik gans wonderbaar ben toebereid, wonderbaar zijn uw werken;
    En ja, ook ik stond versteld en moest toegeven....
    mijn ziel weet dat zeer wel.
     
    Ik onderzocht mezelf verder, en dacht Here mijn God hoe heb jij die minieme kleine gaatjes toch in mijn huid gekregen? (stomme vraag he?) Maar zoals Vader al zei, Ik geef antwoord, en in mijn hart was het daar, "om je huid te laten ademen, opdat je leven zou", nu ja kijk dit kan natuurlijk ook uit mijn eigen hart komen, maar aangezien het de waarheid is?
    Nee, Hij heeft mij geschapen, mij bekleed naar zijn beeld en zijn volmaakte gelijkenis, ja, vreemd hoor.
    Zeker, er zijn er velen die daar niet over durven te spreken terwijl God zegt, dat we allen zijn geschapen naar zijn beeld en gelijkenis. Maar toch had ik ook zo mijn bedenksels.
    Want dit zondige lichaam, zat vroeger aardig potvast.
    En zo dwaalden mijn gedachten nog veel verder af... Naar mijn geboorte, toen ik uit de schoot van mijn moeder kwam. Je schrikt ervan? Ja zeker, ik was een prachtig en mooi gevormde baby, net zoals Vader mij gewild had, met alles erop en eraan... alleen, hoe zal dit kind evolueren naar een volwaardig volwassen mens. Met respect naar anderen toe?
    Kon dat zonder zijn schepper en met ouders die in de naoorlogse jaren al zo diep verwond en ontspoort waren? God wist het, en handelde ernaar.
    Ik herinnerde mij toen ik zeven was, dat ik dit ooit gehoord had Want Gij hebt mijn nieren gevormd, mij in de schoot van mijn moeder geweven.
    En dat zou ik nooit meer vergeten.
    Maar het vreemde was wel, dat mijn vader, ook al was hij een atteist, mij toch een godsbewustzijn wou meegeven. Omdat ik hem steeds weer de vraag stelde "Va, waar is god nu?", "va waar woond hij", "Va kan hij u niet helpen? (vader was oorloginvalide) "ik geloof in god va, en ik zal voor u bidden"
    En nu stond ik daar voor de spiegel, alles was wel groter in omvang, mijn spieren, mijn hoofd, mijn edele delen, mijn benen, en ja, lach maar, ik heb ook een buikje gekregen. Maar dat komt omdat er in mijn hoofd teveel hersens zitten, en dus zakt dat naar mijn buik. hahahahaha (grapje)
     
    Maar als je daar zo spiernaakt voor de spiegel staat, dan word je tegenover je schepper wel erg klein hoor. En dan vraag je je af, waarom zorgt de Heer nu voor zulk zondig en wispelturig mens als ik? Maar dan kom je op één enkel antwoord terug uit, Omdat Hij zo ontzettend veel van Zijn schepping houd, ons dus, en omdat Hij zijn tegenstander wilt laten zien hoe Hij is. De Almachtige, de enige waarachtige God.
    en kan je zoals ik heel klein worden en door je benen gaan, en hem danken dat je, ook al ben je naakt, daar voor zijn troon mag staan.
    O nee ik schaam mij daar niet voor, trouwens waar-om zou ik mij schamen?? En Hij heeft mij gemaakt. En ik ben Zijn kind, Zijn geliefd kind, dat voor Hem mag verschijnen zoals ik ben. Met plus en minpunten, Maar die steeds bereid is om Hem te gehoorzamen.
    HERE, Gij doorgrondt en kent mij;
    2 Gij kent mijn zitten en mijn opstaan,
    Gij verstaat van verre mijn gedachten;
    3 Gij onderzoekt mijn gaan en mijn liggen,
    met al mijn wegen zijt Gij vertrouwd.
    4 Want er is geen woord op mijn tong,
    of, zie, HERE, Gij kent het volkomen;
    5 Gij omgeeft mij van achteren en van voren
    en Gij legt uw hand op mij.
    6 Het begrijpen is mij te wonderbaar,
    te verheven, ik kan er niet bij.
     
    7 Waarheen zou ik gaan voor uw Geest,
    waarheen vlieden voor uw aangezicht?
    8 Steeg ik ten hemel – Gij zijt daar,
    of maakte ik het dodenrijk tot mijn sponde –
    Gij zijt er;
    9 nam ik vleugelen van de dageraad,
    ging ik wonen aan het uiterste der zee,
    10 ook daar zou uw hand mij geleiden,
    uw rechterhand mij vastgrijpen.
    11 Zeide ik: Duisternis moge mij overvallen,
    dan is de nacht een licht om mij heen;
    12 zelfs de duisternis verbergt niet voor U,
    maar de nacht licht als de dag,
    de duisternis is als het licht.
     

     
    13 Want Gij hebt mijn nieren gevormd,
    mij in de schoot van mijn moeder geweven.
    14 Ik loof U, omdat ik gans wonderbaar ben toebereid,
    wonderbaar zijn uw werken;
    mijn ziel weet dat zeer wel.
    15 Mijn gebeente was voor U niet verholen,
    toen ik in het verborgene gemaakt werd,
    gewrocht in de diepten van het aardrijk;
    16 uw ogen zagen mijn vormeloos begin;
    in uw boek waren zij alle opgeschreven,
    de dagen, die geformeerd zouden worden,
    toen nog geen daarvan bestond.
    17 Hoe kostelijk zijn mij uw gedachten, o God,
    hoe overweldigend is haar getal.
    18 Wilde ik ze tellen, zij zijn talrijker dan het zand;
    als ik ontwaak, dan ben ik nog bij U.
     

     
    19 O God, dat Gij toch de goddelozen ombracht
    – gij, mannen des bloeds, wijkt van mij –
    20 die arglistig tegen U spreken
    en uw naam tot leugen gebruiken, uw tegenstanders.
    21 Zou ik niet haten, HERE, wie U haten,
    niet verafschuwen wie tegen U opstaan?
    22 Ik haat hen met een volkomen haat,
    tot vijanden zijn zij mij.
    23 Doorgrond mij, o God, en ken mijn hart,
    toets mij en ken mijn gedachten;
    24 zie, of bij mij een heilloze weg is,
    en leid mij op de eeuwige weg.
    Psalm 139
    Lees meer...
    "Het gaat niet om schuld…het gaat om geduld."
    Juist, ik herinner me nu een voorval toen we op een dag aan het evangeliseren waren. Ronny een broeder van ons zagen we net uit een loeche bar naar buiten komen, toen een broeder hem aanklampte en hem wantrouwig vroeg.
    "Ronny, waarom ben je daar naar binnengegaan, je weet dat je daar toch zwaar mee gezondigd hebt?"
     
    '…vermaan ik u dan te wandelen waardig der roeping, waarmede gij geroepen zijt, met alle nederigheid en zachtmoedigheid, met lankmoedigheid, en elkander in liefde te verdragen, en u te beijveren de eenheid des Geestes te bewaren door de band des vredes…'
    Efeze 4:1-3
     
    Mooie bijbeltekst nietwaar? En ja, ook zo geestelijk. Maar er is toch iets wat we goed dienen te onder-scheiden.
    Waar ging Jezus naartoe? Juist naar een "feest" van Zacheüs, een man die niet zo een goede naam had. Eentje die er nog vlakvoor zei "...geef ik de armen, en indien ik iemand iets heb afgeperst..." Dus hij wist het wel! Kortom z'n "feestjes waren ook wel in besloten kring"
    En toen Jezus bij die plaats kwam, keek Hij naar boven en zeide tot hem: Zacheüs, kom vlug naar beneden, want heden moet Ik in uw huis vertoeven. 6 En hij kwam vlug naar beneden en ontving Hem met blijdschap. 7 En toen zij het zagen, morden zij allen en zeiden: Hij is bij een zondig man binnengegaan om zijn intrek te nemen.
     
    "En waarom ging onze redder Jezus er naarbinnen?" vroeg Ronny aan zijn evangeliserende broeder. Die er niet direkt antwoord op kon geven. Waarop deze zelf zei, "lieve broeder hoe waar is het, en hoe blij ben ik, dat jij zo bezorgt bent over mijn zieleheil, ik dank je, maar Jezus zeide het al :  
    Zij, die gezond zijn, hebben geen geneesheer nodig, maar zij, die ziek zijn
     
    Neem alstublieft geen aanstoot aan mij, want dan neem je aanstoot aan onze Heer. Want ik doe slechts wat mijn meester mij opgedragen heeft.
    "het verlorene opzoeken."
     
    Lees meer...
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl