W.E.N. HART VOL VUUR
World-Evangeisation-Network.
    Recente Tweets
    Laatste reacties
    DE HERFSTFEESTEN
    DE HERFSTFEESTEN Deel 1/2

    1 ROSH HASHANAH (Lev.23:24-25)

    Rosh Hashanah is het Joodse nieuwjaarsfeest dat op 1 Tisjri (september) wordt gevierd. Men herdenkt deze dag als de dag waarop G’d de wereld geschapen heeft en daarom krijgt deze dag een sterk accent van G’ds Koningschap over de wereld. Aan Lev.23:24 en Num.29:1 worden in de Hebreeuwse grondtekst de woorden Yom Teruah (dag van het shofarblazen) en Yom Ha-Zikkaron (dag van de gedachtenis) ontleend. Ook wordt deze dag Yom Ha-Din (dag van het gericht) genoemd. G‘d als Koning is ook Rechter over Zijn volk en over de wereld. Voor de heiden volken is Nieuwjaar een luidruchtig feest; voor de Joden is Rosh Hashanah een dag van inkeer, van gedenken.

    Rosh Hashanah is een dag van verantwoording: elke Jood is verantwoordelijk voor zichzelf en voor geheel Israël, en gans Israël is verantwoordelijk voor de wereld. De Joden zijn veel minder individualistisch ingesteld dan wij. Zij beleven alles als groep, als volk. De bijbel is heel vaak een boek voor een gemeenschap en niet zozeer voor het individu (ook wel natuurlijk, maar niet alleen). Als we meer oog krijgen voor het welzijn van de groep (gemeente,volk, wereld), dan zien we iets van G’ds hart voor volken en worden we verruimd in ons denken. We komen dan ook gemakkelijker tot plaatsvervangend schuld belijden zoals Daniël. Ook al hebben we niet persoonlijk gezondigd tegenover G’ds volk, toch kunnen we in naam van het christendom schuld belijden voor het feit dat Yeshua nooit is getoond geweest aan Zijn eigen volk zoals Hij was. We hebben Yeshua verwesterd en ontdaan van alles wat Joods was en daarom de Joden verhinderd hun Messias te herkennen. We moeten af van het individualistisch denken en we moeten schuld belijden, omdat we deel uitmaken van het christelijke westen. Ons past een ootmoedige houding van voorbede en verzoening, ook al hebben we individueel misschien niet meegedaan aan antisemitisme. Het wordt tijd dat we hen hun Messias teruggeven en bidden voor hen dat ze Hem mogen herkennen.

    We moeten beseffen dat we niet alleen schepsel, maar tevens drager van de schepping zijn, en niet alleen partner in de grote worsteling om menselijkheid, maar ook plaatsvervanger zijn, om zelf bevrijdend en reddend op te treden. Daarom kunnen de 10 vreesaanjagende, ontzagwekkende dagen die volgen op Rosh Hashanah dagen, van vreugde worden.

    Op Rosh Hashanah roept God Zijn volk ter verantwoording en daarom zijn de dagen voor Rosh Hashanah dagen van bezinning, dagen van Selichot (vergeving). Tijdens de maand Elloel (zesde maand) wordt elke dag, behalve op Sabbath, tijdens het ochtendgebed en avondgebed op de shofar geblazen. Dit wordt voorafgegaan door de lezing van Psalm 27, waarin de angst voor vijanden wordt verlicht door de vurige wens 'in het huis van de Eeuwige te verblijven alle dagen van mijn leven'.

    De 10 dagen volgend op Rosh Hashanah worden de 'Geduchte Dagen' genoemd, voor het gevoel van het jodendom, de meest beslissende dagen van het jaar.

    Op Rosh Hashanah wordt er, voordat de Torahrollen weer in de ark worden gezet, op de shofar geblazen. Het shofarblazen is voor alles een signaal, een opwekking tot inkeer en boetedoening. Het herinnert de Jood aan het komende gericht G’ds. De shofar maakt wakker: denk na over jezelf, hoe heb je je dit jaar ten opzichte van je medemens en G’d gedragen en hoe wil je dat het komende jaar doen? Op Rosh Hashanah wordt daarmee een begin gemaakt. De mens wordt als het ware opnieuw geschapen. De tien dagen die volgen, zijn dagen van inkeer, van terugkeer naar G’d. Het is ook een huldiging van G’d, de Schepper en Koning van de wereld.

    Wat gebeurde en staat er nog te gebeuren op deze belangrijke dag:

    1 Op deze dag wordt de schepping herdacht.

    2 Het is het Grote en heilige Jaar Sabbath (Lev.23: 23).

    3 Het is een feest van God: Bazuinendag (Num.29:1).

    4 Het is de 1ste en 7de dag van de 7de maand (Num.10:10).

    5 Juist op deze dag beëindigde God de zondvloed (Gen.8-13).

    6 Het is de geboortedag van zowel Abraham, Izaäk en Jacob.

    7 Het is de geboortedag en sterfdag van Jozef.

    8 Op Bazuinendag werd Jozef uit de gevangenis bevrijd¨(Psalm.81:6).

    9 De dag dat God Sara, Rebbeka en Rachel gedacht en hen met het moederschap zegende .

    10 De oprichting van het altaar (Ez.3:6).

    11 Voorlezing van de Wet (Neh.8:1-4).

    12 Op deze dag kijken we uit naar het ‘Schallen van de Bazuinen’ die erop wijzen dat de wederkomst van Yeshua nakend is,
    en kijken we uit naar de volgende gebeurtenis: de verzoening tussen God en de volken der aarde: “De Grote Verzoendag! “

    13 Daarmee wordt de volgende periode ingeluid: Gods’ Koninkrijk hier op aarde onder de leiding van de Hemelse Koning Yeshua.

    2 YOM KIPPUR (Lev.16-31)

    Yom Kippur of Grote Verzoendag is de belangrijkste dag van het bijbelse jaar, het staat als hoofd der feesten zelfs boven de Sabbath, een extra Sabbath. Het wordt gevierd op de tiende dag van tisjri. In Lev.16–31 vertaalt men deze met Sabbath Sabbatton als ‘volkomen Sabbath’.

    Men vast 24 uur. Geen eten en drinken, voor degenen die fysiek daartoe in staat zijn. 1 uur voordat Yom Kippur begint , wordt er een feestmaaltijd gehouden. Er wordt dan ook een kaars aangestoken die al die tijd zal branden, dit ter ere van de overleden familieleden.

    Het is een dag waarop men de doden herdenkt. Heel de dag verblijft men in de synagoge. Men loopt in witte doodsklederen rond en zonder lederen schoenen. Sommige orthodoxe Joden blijven de ganse nacht biddend en vastend in de synagoge. Wit is de doodskleur; de dood brengt de mens voor G’ds rechterstoel.

    De verootmoediging tegenover G’d is heel belangrijk . Maar even belangrijk is de verootmoediging naar elkaar toe. ‘Nu weten we dat G’d ons graag vergiffenis schenkt als we met spijt onze zonden en tekortkomingen tegenover G’d belijden.’

    De avond waarmee Yom Kippur begint wordt het Kol Nidrei gezongen. In het Kol Nidrei wordt de tot inkeer gekomen persoon ontheven van onbedachtzame geloften tegenover G’d. Elke belofte tegenover welke medemens dan ook is heilig. Laat uw ja, ja zijn.

    Op Yom Kippur wordt men ontheven van beloften die in grote nood of onder grote druk gedaan zijn tegenover G’d. Daaronder kan de mens gebukt gaan. Dit kan de relatie tussen G’d en mens vertroebelen en de aandacht afleiden van wat op die dag zwaarder telt: de schuld aan de naaste.

    Het avondgebed voor het Kol Nidrei begint met de plechtige mededeling dat het op deze dag geoorloofd is met diegenen te bidden die de Torah overtreden hebben. De nietigverklaring van beloften in het Kol Nidrei geldt ook voor de overtredingen van hen die buiten de gemeente gesloten zijn, maar op Yom Kippur toegelaten worden samen met de gemeente te bidden. Ieder verzet van de kant van de gemeenteleden wordt door deze verklaring afgewezen. (Num.15:26)

    Op Yom Kippur wordt het boek Jona gelezen. Op zo’n moment herkent men zich in Jona, de man die zijn roeping trachtte te ontvluchten.

    Israël bidt op Yom Kippur voor de mensheid. Het is niet gemakkelijk om ons te realiseren dat ieder van ons een vertegenwoordiger van G’d is hier op aarde. We hebben soms al zo’n moeite met onze naaste medemensen. Het boek Jona leert ons welke innerlijke barrières er geslecht moeten worden vooraleer we in de verre vreemdeling met zijn afwijkende cultuur, werkelijk en onvoorwaardelijk het beeld van G’d herkennen en de engelen horen roepen: “Ruim baan voor het beeld van de Koning!”

    Het boek Jona is het relaas van een totale omkeer, van de bijna gewelddadige doorbraak van dit inzicht in de ziel van een profeet voor wie de gerechtigheid G’ds de grondslag is van de hele schepping. De inwoners van Nineve zondigden, onderdrukten armen, weduwen en wezen, en nu wil G’d hen een kans geven om door ommekeer aan hun gerechte straf te ontkomen. Het boek Jona gaat over mensen die zich verzetten tegen innerlijke veranderingen en vernieuwing (hij vlucht) en tegen de besnijdenis van het hart.

    Tegen het einde van de dag stroomt de synagoge weer vol. In het laatste deel van de dienst wordt zeven keer de uitroep herhaald die het volk liet horen bij het offer van Elia op de Karmel: “De Heer Is G’d.” Na het slotgebed klinkt nog eenmaal de shofar. Dan is de meest heilige dag voorbij en gaat men naar huis om te eten.

    We stappen nu over van de tegenwoordige beleving naar de bijbelse gegevens over Yom Kippur. De Grote Verzoendag is ingesteld om het volk eraan te herinneren dat de dagelijkse brandoffers niet voldoende waren. Nog steeds stond het volk ver van G’d. Op Yom Kippur kwam de hogepriester als vertegenwoordiger van het volk dichterbij. Het is een herstel van relatie tussen G’d en de mens. Lev.16 handelt over de dienst in de tempel. Het was de enige dag dat de hogepriester het heilige der heiligen mocht binnengaan. Op het ‘verzoendeksel’ van de ark sprenkelde hij het bloed van een bok die was geofferd voor de zonden van het volk. Een andere bok, waarvan de horens werden omwonden met een rode draad, werd de woestijn ingezonden nadat de hogepriester door handoplegging ‘de zonden van het volk’ op hem had gelegd. Dit was de ‘zondebok ’. In Heb.9:6-24 lezen we over onze Hogepriester die met Zijn eigen bloed het heiligdom is binnengegaan. Als er één feest is dat zijn vervulling kent in Yeshua, dan is dat Yom Kippur. Onze Yom Kippur is geweest op Golgotha, 2000 jaar geleden. De relatie is hersteld, ons binnenste is gereinigd (Heb.10:19-22).

    Wij als verlosten uit de heidenen moeten bidden dat de Joden hun Hogepriester mogen ontmoeten.

    3 SUKKOT OF LOOFHUTTENFEEST

    Het Loofhuttenfeest of Sukkot is een feest dat duidelijk vermeld staat als een feest dat na de terugkomst van Yeshua zal moeten gevierd worden (Zac.14.16:21).

    Het feest dankt zijn naam aan de Sukkah, de loofhut (Lev.23:39–43). Sukkot was de eerste plaatsnaam die vermeld wordt als de Israëlieten uit Egypte vertrokken (Ex.13-20). De tekst in Leviticus zegt dat de nakomelingen moeten weten hoe ze in de woestijn hebben geleefd. Het feest is vooral een gedenken van hoe G’d voor hen heeft gezorgd, niet alleen de eerste drie maanden na de uittocht, maar de volle 40 jaar die ze door hun eigen schuld moesten rondzwerven. Het feest wordt 7 dagen gevierd en doet niet allen denken aan de woestijnreis maar ook aan de 7 scheppingsdagen. De herdenking van de veertigjarige tocht van het volk door de woestijn wordt bij de viering van Sukkot verrijkt door de universele oerherdenking van de gehele mensheid: de schepping van de wereld. Sukkot deelt een dubbel gevoel met Sabbath: de herdenking aan de schepping. De reeks feesten in Lev.23 beginnen ook met de Sabbath.

    Sukkot wordt gevierd van 15 tot 22 Tisjri. Tijdens het feest moet men in een sukkah of loofhut wonen. Meteen na de Grote Verzoendag (Yom Kippur), liefst nog dezelfde avond, wordt begonnen met de bouw van de sukkah (loofhut). Men moet tijdelijk zijn vaste woning verlaten en in een hut gaan wonen zoals in de woestijn. Een sukkah zou in principe de plaats moeten zijn, waar mensen samen kunnen zijn, zonder pretenties, als één grote familie.

    Sukkot is een feest waarvan de eerste dag een Heilige dag (Yom Tov) is. Tijdens deze 7 dagen zijn er 2 dingen voorgeschreven: in de sukkah verblijven en zwaaien met de ‘lulav’ die uit vier plantensoorten bestaat. “Neem de vruchten van sierlijke bomen, takken van palmen en twijgen van loofbomen en beekwilgen en woon zeven dagen in loofhutten” (Lev.23:40,42). Meteen daarna, op de achtste dag, (Yom Tov, Sjeminie Atseret), volgt een aanvullende plechtige samenkomst. De bijbelse teksten zijn wat onduidelijk over de relatie tussen de zeven dagen en de achtste dag. In Lev 23:39 lezen we het gebod: “Op de vijftiende dag van de zevende maand zult gij zeven dagen het feest van de Aanwezige vieren” maar ook: “op de eerste dag zal er rust zijn”. In Deut.16: 13-15 worden we gelast ‘om het Sukkotfeest zeven dagen te vieren’. Zeven dagen zul je feestvieren ter ere van de Aanwezige maar er wordt geen melding gemaakt van een achtste dag. De achtste dag werd als een aparte feestdag beschouwd. Op Sjeminie Atseret blijft niemand in de sukkah maar gaat eenieder het huis weer in. Het woord ‘atseret’ is afgeleid van de stam ‘atzor’ wat terughouden suggereert: “Ik houd je nog een dag bij Mij”.

    Zoals een koning zijn kinderen uitnodigde voor een feestmaal van een bepaald aantal dagen; toen de tijd kwam voor hen om afscheid te nemen, zei hij: “Kinderen, ik vraag jullie , blijf nog een dag bij mij, ik vind het zo moeilijk om afscheid van jullie te nemen!”

    Sjeminie Atseret of de achtste dag wordt ook Simchat Torah, vreugde der wet genoemd. Deze viering gaat gepaard met vrolijk ronddansen met de Torah en het zingen van lofzangen.


    Reacties

    V.d.V op 22-03-2010 21:58
    3.1 DE LULAV

    De lulav wordt samengesteld om het oogstaspect van het feest te symboliseren. Met deze lulav of feestbundel wordt gewuifd in 6 verschillende richtingen (4 windstreken en hemel en aarde) om G’d als Schepper van de wereld (zie Rosj Hashanah) te eren. Sukkot is de feestelijke afsluiting van de vruchtenoogst. Vandaar dat de feestbundel is samengesteld uit de 4 vruchten:

    · de etrog: een citrusachtige vrucht (wordt ook door sommige gezien als de vrucht in de tuin van Eden);

    · de lulav: een tak van de dadelpalm;

    · de hadas: een mirretak;

    · de arava: een twijg van een beekwilg.

    De lulav is symbool vaar het volk Israël:

    · de etrog heeft smaak en geur → Israël heeft mensen met Torah en met goede werken;

    · de dadelpalm heeft smaak, geen geur → mensen met Torah, zonder goede werken;

    · de mirretak heeft geen smaak, wel geur → mensen zonder Torah, met goede werken;

    · de beekwilg heeft geen smaak, geen geur →mensen zonder Torah, zonder goede werken.

    De midrash zegt: Wat doet nu de Heilige - geprezen - zij - Hij met hen? Ze weggooien? Onmogelijk! Neen, maar, zei de Heilige - geprezen - zij - Hij, ze moeten allemaal samengebonden worden tot één bundel. En dan doen dezen verzoening over hen. Allen horen ze tot het volk Israël, samen vormen ze Israël, samen zijn ze gemeenschap. Maar ook in dit opzicht is er niets dat stil staat. De etrog van vandaag kan zich morgen tot mirretak verootmoedigen, de dadel kan ineens geur hebben gekregen, de wilg kan op weg zijn een bloesemende vruchtboom te worden. Ieder van ons ontleent zijn identiteit aan het toebehoren tot de gemeenschap die lulav genoemd worden. Maar het is een dynamisch toebehoren, een toebehoren vol verandering, verwachting, uitdaging en groei.

    De lulav wordt zo geschikt: de palmtak in het midden, 3 mirretakjes rechts en 2 beekwilgen twijgjes links. Dit alles wordt bijeen gehouden met stroken gedroogd palmblad. Op het feest houdt men de lulav in de rechterhand en de etrog in de linkerhand, bij het zwaaien.

    3.2 WAT IS DE ESSENTIE VAN SUKKOT?

    Er is een G’d die Zijn volk door de geschiedenis leidt en beschermt. Zoals Israël tijdens de woestijnreis in broze hutten leefde en afhankelijk was van G’ds hulp, zo moet ieder mens beseffen dat rijkdom, voorspoed en succes slechts zolang iemands deel zijn als dat G’d die schenkt. Wat is bescherming? Dat weet men pas als men uit een hopeloze situatie werd gered. De trouw van G’d is een aspect dat in het Loofhuttenfeest sterk wordt benadrukt. Zie Deut.8! G’d heeft voor hen gezorgd en als ze in het land aankomen en het goed gaat, moeten ze de trouw en de zorg die Hij voor hen had, niet vergeten. Door 7 dagen in de sukkah te wonen, ervaart men opnieuw G’ds bescherming. Sukkot valt nl. voor het regenseizoen. Het is dus spannend om in een broze hut te slapen als de regenbuien eraan komen. Je bent volledig afhankelijk van G’ds bescherming net zoals in de woestijn toen. In Israël bidt men ook om regen op de achtste dag.

    Nog een aspect van trouw en bescherming is dat de Joden moesten optrekken naar Jeruzalem om het feest te vieren. Op dat ogenblik zitten de schuren vol voor de winter. Alle oogsten zijn binnen en dat is dus het ideale moment voor de rovers om de voorraden te plunderen. G’d stelt Zich echter garant voor de bescherming van je eigendom als je optrekt naar Jeruzalem. Het is een vertrouwensavontuur, (Deut.16:13-15).

    De loofhut wordt als symbool beschouwd van het vergankelijke. Onze aardse tent, ons lichaam, is net zo broos als de sukkah. Eens zullen we onze aardse sukkah, verlaten en ruilen voor een onvergankelijke. De sukkah doet ons denken aan het moment van het intrekken bij de Heer. Lees 2 Kor.5:1-5; 2 Petr.1:13-14 & 1 Kor.15:42-44.

    Bron: www.nemnieuws.nl, www.messiaanshetlevendwater.be 

     

    DE HERFSTFEESTEN Deel 2/2

    4 SIMCHAT- TORAH OF VREUGDE DER WET


    Op Simchat-Torah komt de vreugde van Sukkot tot een hoogtepunt. In Israël is dit de achtste dag. Lev 23:36 noemt de achtste dag het slotfeest en men sluit daarom de éénjarige cyclus van Torah-lezingen af. Op die dag leest men het einde van Deuteronomium, het verhaal van de dood van Mozes. Aansluitend wordt het begin van Genesis gelezen. De man die op die dag wordt opgeroepen om uit de Torah te lezen noemt men tot op de volgende Sabbath Chatan Torah (bruidegom van de Torah) voor de lezing van Deuteronomium en Chatan Bereshit (bruidegom van Bereshit = Hebr. voor Genesis) voor de lezing van het begin van Genesis. Het is een hele eer die lezing te mogen doen. Beide personen zitten tijdens deze dagen op een speciale bank, die in sommige synagogen zeer kostbaar is uitgevoerd.

    In Israël wordt er vooral op de eerste en laatste dag van Sukkot gedanst voor de klaagmuur (in Jeruzalem) en in de straten. De kroon op alles is Simchat-Torah. Men gaat ervan uit dat Yeshua op die dag besneden geweest is. Na de synagogedienst gaat men al dansend en zingend de straat op met de Torahrollen in de armen. Vier mannen spreiden een gebedsmantel boven de rollen. Om de beurt neemt iemand de rollen in zijn armen en gaat in het midden staan terwijl de mensen eromheen dansen. Je bent opgenomen in de vreugde van een volk dat zijn wet uit G’ds hand ontvangen heeft, voor wie de wet geen gevangenis is, maar opperste vrijheid.

    Waarom verheugt men zich over de Torah tijdens de laatste dag van Sukkot en niet op Shavu’ot, de dag waarop men gedenkt dat men de Torah heeft ontvangen? Op Sinaï kreeg het volk de Torah maar pas nadat men de Torah had bestudeerd kon men zich erin verheugen. Men kan dit vergelijken met ‘iemand leren kennen’. De openbaring op de berg Sinaï is een verloving, Simchat-Torah is een huwelijk. Zij dansen met de Torah, dit is van Genesis tot Deuteronomium. Voor ons begint vaak na Exodus de ‘ellende’ al: wij vinden het saai en niet persoonlijk genoeg. Hoe zou G’d dat aanvoelen als wij Zijn wet saai en onpersoonlijk vinden? Wij zijn te heidens met het Woord opgevoed, waardoor alle vreugde en rijkdom zijn vervaagd. Als een volk dat nog steeds zijn Messias verwacht zo kan dansen met de eerste vijf boeken van de Bijbel, hoeveel te meer vreugde zouden wij moeten vinden in de hele Bijbel. Sommige christenen kennen slechts het Nieuwe Testament (Nieuwe Verbond) en zijn niet eens geïnteresseerd in de andere woorden van G’d. Als Yeshua het heeft over de schrift bestond het Nieuwe Testament niet eens. Hij is duidelijk over het minachtend omgaan met het Oude Testament (Oude Verbond), de persoon die dat doet zal zeer klein heten in het Koninkrijk. Uw behoudenis hangt af van uw verhouding tot Yeshua, uw positie in het Koninkrijk van de kwaliteit van uw relatie en hoe je omgaat met Zijn Woord.

    We kunnen ons niet onverschillig opstellen tegenover onze medemens, maar ook niet tegenover Zijn Woord.

    5 CHANUKAH (Joh.10:22, 1 en 2 Makk.)

    Het Chanukahfeest of feest der tempelvernieuwing wordt gevierd in december. Het is een gedenken aan de bevrijding die de Makkabeeën bevochten op Antiochus Epiphanes van Syrië. Na de regering van Alexander de Grote brokkelde het rijk in verschillende stukken uiteen en in Syrië kwam Antiochus IV Epiphanes aan de macht. Na een overheersing van de Ptolermeeën (Egypte) kwam Israël onder de Seleuciden van Syrië, met Epiphanes aan het hoofd. Deze landen maakten nog steeds deel uit van het grote Griekse rijk. De Grieken (vanuit Syrië) konden niet aanvaarden dat de Joden zich aan de besnijdenis hielden. Voor de Grieken was het snijden in iemands lichaam barbaars. Het lichaam was mooi (zie de Griekse kunst) en daar moest je afblijven. De belangrijkste dingen voor de Grieken waren schoonheid en een sterk, krachtig lichaam. Voor de Joden was het belangrijkste, G’d zo goed mogelijk te dienen. De Sabbath vonden ze ook gek. Alle dagen zijn toch gelijk? Feesten omwille van de nieuwe maan, daar zagen ze het nut niet van in. Dat was een raar bijgeloof.

    Antiochus stuurde aan op een vermenging van de Griekse cultuur en godsdienst met de oosterse godsdiensten. New Age is dus niet zo nieuw! Hij wilde de verschillende volkeren van zijn rijk één maken door hellenisering. Via een rijke familie uit Judea, de Tobiaden, wilde hij de Joden laten assimileren. Dit leidde uiteindelijk tot een soort van burgeroorlog doordat de rijke laag van de bevolking pro-Syrisch was en de rest conservatief bleef. Antiochus had de uitoefening van de Joodse godsdienst verboden en op de 25ste Kislev 167 v.Chr. een Zeusbeeld geplaatst in de tempel. Ook bracht hij een varken in de tempel en gooide de hogepriester Onias III buiten. Deze werd vervangen door zijn broer Jozua die grieksgezind was. Hij veranderde zijn naam in Jason. Deze wilde ook de naam van Jeruzalem veranderen in Antiochat-Jeruzalem en bouwde gymnasia en sportstadions. Jason werd vervangen door nog fanatiekere grieksgezinde Menelaos. Voor het eerst bepaalde een koning wie hogepriester werd, en dus niet meer door erfelijke afstamming. Antiochus verbood de Sabbath te vieren en de zonen te besnijden. De tekens van de twee belangrijkste verbonden werden verboden: de wet en de landsbelofte -> zo had Israël geen bestaansrecht meer: Amalek was weer aan het werk! Vooral 2 Makk.6:1-11 vertelt heel sterk hoe de situatie was. Men kan dit alles nalezen in de Makkabeeën boeken, deze staan vermeld in de katholieke Willibrordvertaling.

    De Joden moesten afgoden gaan dienen en Grieks praten. De Grieken richtten sportstadions in. Dat zouden de Joden leuker vinden dan de tempel. Hoe zit het met ons?

    In 167 v.Chr. stond het volk, onder leiding van de Makkabeeën, op tegen dit bewind. Deze opstand begon in een klein dorpje “Mode’ien”, dicht bij Tel Aviv. Een zekere Mattitjahoe uit het priestergeslacht der Hasmoneeën, was een belangrijke man en hem werd gevraagd een offer te brengen, opdat dan de rest van zijn dorp ook zou volgen. Mattitjahoe weigerde en een andere jood bracht het offer.

    Mattitjahoe werd zo boos dat hij die jood doodde, alsook zijn gezin en de Syriërs die dit van hem hadden gevraagd. Samen met zijn vijf zonen vluchtte Mattitjahoe de bergen in en begonnen ze een succesrijke guerrillaoorlog tegen de Syriërs.

    Na de dood van Mattitjahoe nam zijn zoon Juda de zaak over om te vechten voor G’d. Juda slaagde erin de Syriërs te stoppen en kreeg daarom de naam ha–Maqabi, (= Hebr. voor “strijdhamer”). In 164 v. Chr. veroverde Juda ha-Maqabi het tempelplein en juist op de 25ste Kislev begon de herinwijding van de tempel. Deze duurde 8 dagen. Daarom zou dit feest 8 dagen gevierd worden.

    In dit feest staat de Chanukahkandelaar of chanukiah (achtarmige kandelaar) centraal. Het is weer een huiselijk feest. Ieder mannelijk lid van het gezin heeft zijn eigen lamp en het hele gezin komt erbij staan wanneer onder het uitspreken van de berachot (zegeningen) de lichtjes worden aangestoken. Op de eerste dag één, de tweede dag twee tot ze op de achtste dag allemaal branden; deze achtarmige kandelaar heeft nog een negende arm: de sjamasj of dienaar. Met deze dienaar wordt elke dag een kaars aangestoken. Yeshua is onze dienaar die ons licht geeft, zodat wij op onze beurt licht kunnen verspreiden.

    Na het aansteken van de kandelaar wordt de volgende zegening uitgesproken: ‘ Deze kaarsen steken we aan ter herinnering aan de wonderen en de veldslagen die Gij in die dagen leverde voor onze voorvaderen en nu via Uw hogepriesters. Gedurende alle acht dagen van Chanukah is dit licht geheiligd. We zullen het alleen gebruiken om ernaar op te kijken, om U te danken en Uw grote Naam te prijzen voor Uw wonderen en Uw verlossing.

    De traditie rond deze kandelaar zegt: toen de tempel veroverd was door Juda ha– Maqabi bleek alle olie verontreinigd, op één klein kruikje na waarop de zegel van de laatste hogepriester stond. Er voltrok zich een wonder, want het kruikje bleef schenken tot na de acht dagen er nieuwe olie aangevoerd werd.

    Leuke woordspelling: Sabbath, Mila (besnijdenis) en Neer (licht, nieuwe maan) werden verboden. Maar G’d doet een wonder en geeft SjeMeN: olie!

    Het feest is een huiselijk gebeuren. De ouderen bezinnen zich over het wonder van de verlossingen die G’d toen gaf en ook heden blijft geven. De kinderen doen spelletjes met eetbaar Chanukahgeld en een roulette–tolletje, waarmee ze hun snoepgoed kunnen verliezen of terugwinnen. Op de zijkanten van zo’n tolletje stonden vroeger in de landen buiten Erets Israël, de Hebreeuwse letters N-G-H-SJ: Nees – Gadol – Haja - Sjam: een groot wonder is daar geschied. Oorspronkelijk waren dat de letters van het kansspel Nichts – Ganz – Halb – Stellein (Duits en Jiddisj). Tegenwoordig staat er in Israël op het tolletje N-G-H-P voor Nees – Gadol – Haja - Poo: een groot wonder is hier geschied. Zo’n tolletje heet een dreidl.

    Ons land heeft dringend nood aan mannen en vrouwen zoals Juda-ha-Maqabi die opstaan tegen de verontreiniging van ons land. De geestelijke vervuiling van godsdiensten vieren hoogtij. Mag ons land gezuiverd worden van New Age en alles wat de zuivere dienst aan G’d bedreigt.

    V.d.V op 22-03-2010 21:59
    6 PURIM

    Purim wordt gevierd op 14 (en in Jeruzalem ook 15) Adar. Als het een schrikkeljaar is, wordt het feest op Adar II gevierd. Purim is misschien het meest uitbundige feest van het jaar. Purim is geen Sabbath zoals de grote pelgrimfeesten, zodat er geen rem is op de uitgelatenheid. Wat op Sabbath ondenkbaar is, kan op Purim, nl. grote optochten waarin Koningin Esther in triomf wordt rondgedragen en Haman uitgejoeld. Het boek Esther staat centraal. Men zendt elkaar geschenken en men zorgt ervoor dat overal feestavonden met maskeraden en toneelstukken gegeven worden. Het zotste is niet zot genoeg. Je kunt het vergelijken met carnaval maar dan één die niet ontaardt zoals bij ons. Het is een gewoonte om verkleed de straat op te gaan om het idee van ‘omkering’ duidelijk uit te drukken: niets is wat het lijkt en het lot kan in een klap veranderen. Er wordt voor de grap gezegd dat “Grote Verzoendag” in het Hebreeuws “Yom Kippuriem”, ‘een dag als Purim’ heet. Hoe komt dat? Op beide is het de gewoonte om zich te verkleden, Joden en niet-Joden, op de Grote Verzoendag verkleden ze zich als vrome Joden. Men mag zelfs drinken totdat men het verschil meer weet tussen ‘vervloekt is Haman en gezegend is Mordechaï’.

    Humor is niet altijd grappig. Het kan een uitlaatklap zijn voor het gevoel van opluchting na de tragedie. Het kan een vervanging zijn voor agressie in machteloze situaties. Het is een veilige manier om de rollen, om te draaien , zonder dat de vijand het in de gaten heeft. Het is ook een manier van zelfspot, om de hulpeloosheid die te pijnlijk en te beschamend is om te voelen. Purim is het juiste moment voor deze verschillende soorten humor, die zich ontwikkelen tot parodieën (komedies en satires), liedjes en moppen.

    Voor een goed verstaan van Purim dient men het boek Esther te lezen waarin weer de verlossing centraal staat. Daardoor heeft Purim ook iets ernstig, een voorbereiding op Pesach waarin ook de verlossing centraal staat. Sommige Joden vasten op de dag voor Purim, naar het voorbeeld van Koningin Esther (Est.4:16).

    Het gaat om het verhaal over Joodse ballingen die zijn achtergebleven in het Perzische rijk. Duidelijke historische gegevens over de koning Ahasveros zijn niet bekend. Meestal wordt gedacht aan de tijd van koning Xerxes I (486-465 voor Chr.). Het is mogelijk dat Mordechaï het boek geschreven heeft. In Est.9:20 staat: “en Mordechaï schreef deze gebeurtenissen op”. Het is een boek over de redding van het Joodse volk van de dreigende ondergang en dat is reden genoeg voor een vrolijk feest. In Est. 9: 18-32 wordt het feest aangekondigd: Mordechaï legde de Joden de verplichting op, de veertiende en de vijftiende Adar ieder jaar te vieren. Ze moesten er een vrolijke dag van maken en elkaar lekkers sturen, maar hierbij de arme mensen vooral niet overslaan. Er is geen grotere vreugde dan de harten van de armen, de wezen, de weduwen en de vreemdelingen blij te maken. De persoon die de harten van de nederigen weet te verheugen, ervaart de Heilige Aanwezigheid, waarover de Schrift zegt: ’om de geest van de nederige terug tot leven te brengen en ook het hart van de ‘berouwvolle’. De Bijbel zegt: “en ze moeten elkaar giften sturen.” (Est.9:22).

    Het woord ‘Pur’ wordt in het boek Esther zelf in verband gebracht met het lot werpen, daarom wordt het ook Lotenfeest genoemd.

    Tijdens heel het feest wordt in de synagoge, in de avonddienst en in de ochtenddienst, de rol Esther gelezen. Naast de Torah is Esther het enige oudtestamentische bijbelboek dat uit een rol wordt voorgelezen.

    6.1 Het boek Esther nader bekeken (Est. 3: 1-11)

    Esther en Mordechaï zijn aangepast aan de Perzische cultuur, maar zijn niet los van hun achtergrond. Thuis is Esther Hadassa wat ‘mirte’ betekent. Mirte ruikt zoet maar smaakt bitter. Het zijn geen zielige mensen maar carrièremakers: Mordechaï zit in de poort, Esther wordt gekozen en daar heb je uitstraling voor nodig en bovendien merkt niemand dat ze Joods is. Ze valt niet op tussen de Perzische vrouwen omdat ze haar Joods-zijn geheim houdt. Ze behoren beiden tot de toplaag van de maatschappij. Esther zet haar schoonheid in voor en positie.

    Mordechaï had zich aangepast maar nu valt hij uit zijn rol. Hij zet alles op het spel door Haman te verachten. Ineens is hij weer Jood. Dit is de grens die Mordechaï niet over kan: de ontmoeting met Amalek (Est. 3:1) Mordechaï reageert op de demonie van Amalek, Haman een afstammeling van Amalek, een Agagiet (nakomeling van koning Agag) wil Amalek wreken op de geschiedenis (hij is opgevoed met haat tegen de Joden), (Ex. 17:14-16; Deut. 25: 17-19). Het is niet normaal dat door de onbeleefdheid van één man Haman beslist om alle Joden uit te roeien; dit is Amalek. De eerste gezalfde, koning Saul, loopt stuk op Amalek. Hij kan het niet op een akkoord gooien met de demonie. Yeshua is niet stuk gelopen op de demonie. In het boek Esther zien we dat het ‘zaad van de vrouw’ (Israël) tegenover het ‘zaad van de slang’ ( Amalek) komt te staan.

    Het is niet alleen een strijd tussen Haman en Mordechaï maar een strijd tussen G’d en het kwaad, Satan. Die beheerst onze geschiedenis: machten strijden met elkaar. Waar Israël is, is de haat van de anti-macht aanwezig. Het is anti-Shem-tisme. Jood zijn is bedreigd zijn. Israël ligt op het snijpunt van de wegen van G’d en Satan.

    Het eerstgeboorterecht van Israël is de reden waarom velen Israël niet zien zitten; dit is één van de grondslagen van antisemitisme. Maar het gaat om de redding van de wereld in Israël. (Jer.31:35-37)

    De eerstgeborene zijn betekent:

    · de kracht van de vader;

    · vertegenwoordiger zijn van het gezin;

    · de zegen gaat naar de ander.

    G’d verbindt zich met de eerstgeborene om de zegen door te geven aan de rest. G’d verbindt zich met Israël, de eerstgeborene. (Ex.4:22, Hos.11:1)

    G’d kiest de eerstgeborene, David was nummer 12.

    De eerstgeborene vertegenwoordigt de andere. Het is niet exclusief, het is pars pro toto.

    Het gaat om ons allemaal. In Israël gaat het om G’d om allen, de wereld. De volken verstaan dit niet. In het Nieuwe Testament gaat de zegen van de eerstgeborene Israël door naar de volken.

    De vijand weet dat Israël niet kan worden overwonnen. G’d blijft trouw. (Est.6:13).

    In Ps. 117 staat: “De volken moeten samen met Israël G’d prijzen, G’ds trouw is tot in alle eeuwigheid.”

    6.2 Antisemitisme

    Antisemitisme: de Joden lijden eronder en de christenen lijden eraan.

    Antisemitisme is al heel oud. Het is een jodenhaat die geen verklarende bodem heeft. Het is haten zonder echte reden en daarom wordt er vaak een reden gezocht.

    Het wortelt reeds in het O.T met name Amalek (Ex.17:14-16). G’d blijft alle generaties door strijden tegen Amalek. Is Amalek dan niet uitgeroeid volgens vers 14? Amalek komt terug, verderop in de Bijbel én zijn afstammelingen, en later in verschillende vormen.

    Amalek valt zonder reden Israël aan. Hij valt de vermoeiden en zwakken aan. Het was een volk van ex-slaven die expansiebedoelingen hadden, maar op weg waren naar Horeb voor de verbondssluiting. Israël is op weg naar zijn G’d en Amalek wil dat verhinderen. Amalek keert zich tegen de defensie van Israël, maar tegen de burgers. Vergelijk de zelfmoordacties in Israël die vooral burgers treffen. De Islam heeft de geest van Amalek. Haat tegen Israël heeft ten diepste te maken met haat tegen de G’d van Israël.

    Bron: www.nemnieuws.nl, www.messiaanshetlevendwater.be
     
    Robert van den Bergen op 21-09-2017 12:43

    Dat met Rosh Hashanah het Joodse Nieuwjaar begint, is je reinste volksverlakkerij. In Ex.12:2 staat: Deze maand (=Abib) zal u het begin der maanden zijn; zij zal u de 1e der maanden van het jaar zijn. Toelichting: Als men begint te tellen begint u bij de 1e maand en niet bij de 7e. Het nieuwe jaar begint altijd in de lente en niet in het najaar. In Exodus wordt gesproken over Israelieten en niet over Joden. De maand Tisjri komt in de Bijbel niet voor. De naam voor de 7e maand is Ethanim (1 Koningen 8:2) Exegese over Ex 23:16b en het feest der inzameling (Loofhuttenfeest) aan het einde van het jaar. enz. Vanaf vers 14 gaat het om de 3 jaaroogsten. De Bijbelse maankalender telt 12 en 13 maanden. Gezien het Loofhuttenfeest in de 7e maand gevierd wordt en maand 7 niet het einde van het kalenderjaar is moet vers 16b aldus gelezen worden....aan het einde van de jaar(oogst). Tweede leugen Nergens in de gehele Bijbel vindt u dat men op Yom ha teruah moeten gedenken dat God de wereld heeft geschapen, daaarvoor is de wekelijkse sabbat. (Gen.2:2-3)

     

    Commentaar
    Jouw naam/bijnaam
    Website url
    E-mail
    Je Punt profiel
    Hou mij op de hoogte
    Ik wil op de hoogte gehouden worden
    Dit is een verplicht veld
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl